Maa Go Majhighariani Maa Lyrics, Shantanu Sahu Majhighariani Bhajan, Maa Go Majhighariani Maa Odia Lyrics, Raygada Rani Sankata Harini Lyrics, New Sambalpuri Bhajan Lyrics 2026, Majhighariani Maa Song Lyrics Text, Odia Bhajan Lyrics.
Maa Go Majhighariani Maa Lyrics
Audio Credits :-
Song :- Maa Majhighariani Bhajan
Singer :- Shantanu Sahu
Lyrics & Audio Producer :- Rajesh Garadia
Composition :- Sovit Tandi & Dharmesh Tandi
Music Director :- Tarun Moharana Sir
MIXING & Mastering :- Studio Melody Bargarh
Maa Go Majhighariani Maa Lyrics In Odia Script
ହେ ମାଁ... ହେ ମାଁ...
ହେ ମାଁ... ହେ ମାଁ...
ଦୁଃଖ ବିନାଶିନୀ ବିପଦ ଭଞ୍ଜିନୀ ମାଁ ମଝୀଘରିଆଣୀ
ଜଗତ ଜନନୀ ଗୋ ମାଁ ତୁଇ
ରାୟଗଡା ବାସିନୀ
ଆତୁଲେ ରଖୁଛେ ତତେ ଲୋ ମୁଇଁ
ସହା ହେଇଥିବୁ ତୁଇ ମାୟାମୟୀ
ସହା ହେଇଥିବୁ ତୁଇ ମାୟାମୟୀ
ହେ ମାଁ... ହେ ମୋର ମାଁ
ହେ ମାଁ... ହେ ମାଁ
ମାଁ ଗୋ ମଝୀଘରିଆଣୀ ମାଁ
ମାଁ ଗୋ ମଝୀଘରିଆଣୀ ମାଁ
ମାଁ ଗୋ ସିନ୍ଦୂର ମୁହିଁ ମାଁ ଆଆ...
ମାଁ ଗୋ ମଝୀଘରିଆଣୀ ମାଁ
ମାଁ ଗୋ ସିନ୍ଦୂର ମୁହିଁ ମାଁ
ମାଁ ଗୋ ମଝୀଘରିଆଣୀ ମାଁ
ମାଁ ଗୋ ସିନ୍ଦୂର ମୁହିଁ ମାଁ
ରାୟଗଡ଼ା ରାନୀ ସଙ୍କଟ ହlରିଣୀ
ତୋର ମହିମା ଗୋ କିଏ ପାରେ ଜାଣୀ
ରାୟଗଡ଼ା ରାନୀ ସଙ୍କଟ ହlରିଣୀ
ତୋର ମହିମା ଗୋ କିଏ ପାରେ ଜାଣୀ
ସାରା ଜଗତେ ତୋର ଉଡୁଛେ ନାଁ
ମାଁ ଗୋଓଓଓ
ହେ ମୋର ମାଁ...
ମାଁ ଗୋଓଓଓ
ହେ ମୋର ମାଁ...
ହେ ମୋର ମାଁ
ଏ ମୋର ମଝୀଘରିଆଣୀ ମାଁ
ମନ୍ଦାର ମାଳେ ମାଁ ବେଲ ପତରେ ଗୋ
ଦିଶୁଛୁ କେଡ଼େ ସୁନ୍ଦର
ଭକତର ଭିଡ଼େ ଗୋ ପୂଜା ପାଉଛୁ ମାଁ
ରବିବାର ବୁଧବାର..
ହୋ-ଓ-ଓ ବରଗଛ ତଳେ ବସା ବାନ୍ଧିଛୁ ଗୋ
ପାଳୁଛୁ ସାରା ଜଗତ
ବିପଦେ ଆପଦେ ସହା ହେଉଛୁ ଗୋ
ଢାପୁଛୁ ତୋର ପନତ (ପଣତ)
ଘୁ ଘୁ ଗାଡ଼ି ଯାଉଛେ ଗାଡ଼ି
ଝଞ୍ଜାବତୀ କୂଳେ ଆଛେ ତୋର ଗୁଡ଼ି
ଘୁ ଘୁ ଗାଡ଼ି ଯାଉଛେ ଗାଡ଼ି
ଝଞ୍ଜାବତୀ କୂଳେ ଆଛେ ତୋର ଗୁଡ଼ି
ଭକତ ଦୁଃଖେ ଗୋ ତୁଇ ମାଁ ସହା
ମାଁ ଗୋଓଓଓ ହେ ମୋର ମାଁ...
ମାଁ ଗୋଓଓଓ ହେ ମୋର ମାଁ...
ହେ ମୋର ମାଁ
ଏ ମୋର ମଝୀଘରିଆଣୀ ମାଁ
ସୁନା ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି ବୁଲୁଛୁ ମାଁ ଗୋ
ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା ସାରା
ହଜି ଯାଇଥିଲେ ଖୁଜି ଆନୁ ଗୋ
ତୁଇ ତ ଆମର ସାହାରା
ଦୁଃଖ ବିନାଶିନୀ ଭକ୍ତି ଦାୟିନୀ
ତୁଇ ତ ସିଂହବାହିନୀ
ତୋର ପାଦୁକା ମାଁ ଢାଳୁଥିସୁ ଗୋ
ଭକତର ମନ କେ ଜାଣୀ
ଶଙ୍ଖ ହୁଳହୁଳି ବାଜୁଛେ ତାଳି
ଘିଅ-ଦୀପ ମାଁ ଗୋ ଦେଉଛନ୍ ଜାଳି
ଶଙ୍ଖ ହୁଳହୁଳି ବାଜୁଛେ ତାଳି
ଘିଅ ଦୀପ ମାଁ ଗୋ ଦେଉଛନ୍ ଜାଳି
ତୋର କରୁଣା ଲାଗି ଗୋ ମାଁ
ମାଁ ଗୋଓଓଓ ହେ ମୋର ମାଁ...
ମାଁ ଗୋଓଓଓ ହେ ମୋର ମାଁ...
ହେ ମୋର ମାଁ
ଏ ମୋର ମଝୀଘରିଆଣୀ ମାଁ
ମାଁ ଗୋଓଓଓ ହେ ମୋର ମାଁ...
ମାଁ ଗୋଓଓଓ ହେ ମୋର ମାଁ...
ମାଁ ମାଁ ମାଁ.....
ମୋର ମଝୀଘରିଆଣୀ ମାଁ ଗୋ
Maa Go Majhighariani Maa Lyrics In English Script
Hee maa ...he maa
Hee maa ...he maa
Dukha binasini bipada bhanjini maa Majhi Ghariani
Jagata janani go ma tui
Atule rakhuche tate lo mui saha hei thibu tui maya mayi
Hee maa ..hee mor maa
Maa Go Majhi Ghariani Maa
Maa Go Majhi Ghariani Maa
Maa Go Sindur Muhi Maaa aa
Maa Go Majhi Ghariani
Maa Go Sindur Muhi Maaa
Maa Go Majhi Ghariani
Maa Go Sindur Muhi Maaa
Raygada Rani Sankata Harini
Tor Mahima Go Kie Pare Jani
Raygada Rani Sankata Harini
Tor Mahima Go Kie Pare Jani
Sara Jagate Tor Uduche Naaa
Maa Goooo He Mor Ma...
Maa Goooo He Mor Ma...
He Mor Maa
E Mor Majhi Ghariani Maa
Manadara Male Maa Bela Patare Go
Disuchu Kede Sundara
Bhakata Ra Bhile Go Puja Pauchu Maa
Rabibara Budha Bara..
Ho-o-o Baragacha Tale Basa Bandhi Chu Go
Paluchu Sara Jagata
Bipade Apade Saha Heuchu Go
Dhapuchu Tor Panata
Ghu Ghu Gadi Jauche Gaadi
Jhanja Bati Kule Aache Tor Gudi
Ghu Ghu Gadi Jauche Gaa--a--di
Jhanja Bati Kule Aache Tor Gudi
Bhakata Dukhe Go Tui Maa Saha
Maa Goooo He Mor Ma...
Maa Goooo He Mor Ma...
He Mor Maa
E Mor Majhi Ghariani Maa
Suna Ghuda Chadhi Buluchu Maa Go
Raigada Jilla Sara
Haji Jaithile Khuji Aanu Go
Tui Ta Amar Saahara
Dukhha Binasini Bhakti Dayini
Tuita Singha Bahini
Tor Paduka Maa Dhaluthisu Go
Bhakatar Maan Ke Jani
Sankha Hulahuli Bajuche Taali
Ghee-Deep Maa Go Deuchan Jaali
Sankha Hulahuli Bajuche Taali
Ghee-Deep Maa Go Deuchan Jaali
Tor Karuna Laagi Go Maa
Maa Goooo He Mor Ma...
Maa Goooo He Mor Ma...
He Mor Maa
E Mor Majhi Ghariani Maa
Maa Goooo He Mor Ma...
Maa Goooo He Mor Ma...
maa maa maa.....
Mor Majhi Ghariani Maa go
ମାଁଙ୍କ କରୁଣା ଓ ବିଶ୍ୱାସର କାହାଣୀ
ରାୟଗଡ଼ାର ଏକ ଛୋଟ ଗାଁରେ ଚାରିଜଣ ସାଙ୍ଗ ରହୁଥିଲେ– ଅନିଲ, ଅଖିଳ, ଦୀପକ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ। ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଜୀବନର ସଂଘର୍ଷ ଏବଂ ସମସ୍ୟାକୁ ନେଇ ସବୁବେଳେ ଚିନ୍ତିତ ରହୁଥିଲେ।
ଅନିଲର ସଂଘର୍ଷ: ଅନିଲ ଜଣେ ମେଧାବୀ ଯୁବକ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବହୁତ ଚେଷ୍ଟା ପରେ ବି ତାକୁ ଚାକିରି ମିଳୁନଥିଲା । ସେ ନିରାଶ ହୋଇ ନିଜ ବାପାଙ୍କୁ ଏକ ମେସେଜ୍ ପଠାଇଲା, "Sorry Papa, ମୁଁ ପରୀକ୍ଷାରେ ଫେଲ୍ ହୋଇଗଲି, ମୁଁ ଆଉ ଘରକୁ ଆସିବି ନାହିଁ" । ସେ ଜୀବନ ହାରିବା ଭଳି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାକୁ ବାହାରିଥିଲା।
ଅଖିଳର ଦୁଃଖ: ଅଖିଳ ଜଣେ ପେଣ୍ଟର ଥିଲା । ସେ ଲୋକଙ୍କ ଘର କାନ୍ଥ ରଙ୍ଗ କରୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଗରିବୀ ଯୋଗୁଁ ତାକୁ ପେଟ ପୂରା ଦାନା ମିଳୁନଥିଲା ଏବଂ ସେ ନିଜ କାମକୁ ନେଇ ବହୁତ କାନ୍ଦୁଥିଲା।
ଦୀପକର ସମସ୍ୟା: ଦୀପକ ପାଠପଢ଼ାରେ ଦୁର୍ବଳ ଥିବା ଯୋଗୁଁ ସବୁବେଳେ ପରୀକ୍ଷାରେ ଅକୃତକାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଥିଲା ଏବଂ ସମାଜରେ ତାକୁ ସମସ୍ତେ ହେୟଜ୍ଞାନ କରୁଥିଲେ ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀର ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା: ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଜଣେ ପ୍ରତିଭାବାନ ମାଦଳ (ଡ୍ରମ) ବାଦକ ଥିଲା । କିନ୍ତୁ କଳାକାର ଭାବେ ତାକୁ କେଉଁଠି ସୁଯୋଗ ମିଳୁନଥିଲା, ଯାହାଫଳରେ ସେ ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ଦିନ କାଟୁଥିଲା।
ଜୀବନର ମୋଡ଼ ଓ ମାଁଙ୍କ ସାହାରା
ଦିନେ ଗାଁରେ ମାଁ ମଝୀଘରିଆଣୀଙ୍କର ଏକ ଭଜନ ସନ୍ଧ୍ୟା ଏବଂ ପୂଜାର ଆୟୋଜନ ହେଲା । ଚାରିହେଁ ନିଜ ନିଜର ଦୁଃଖ ଭରା ମନ ନେଇ ମାଁଙ୍କ ଦରବାରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ । ଝଞ୍ଜାବତୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ମାଁଙ୍କ ସେହି ଭବ୍ୟ ରୂପ ଏବଂ ସିନ୍ଦୂର ମୁହିଁ ମାଁଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଖିରେ ଲୁହ ଆସିଗଲା। ସେମାନେ ମାଁଙ୍କ ପାଖରେ ନିଜ ନିଜର ଆକୁଳ ନିବେଦନ କଲେ ଏବଂ ମାଁଙ୍କ ପାଦୁକା ମୁଣ୍ଡରେ ଲଗାଇଲେ।
ସେହି ସମୟରେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ହୁଳହୁଳି, ଶଙ୍ଖ ଧ୍ୱନି ଏବଂ ଘିଅ ଦୀପର ଆଲୋକରେ ସାରା ପରିବେଶ ଭକ୍ତିମୟ ହୋଇଉଠିଲା । ମାଁଙ୍କ କୃପାରୁ ଚାରି ସାଙ୍ଗଙ୍କ ମନରେ ଏକ ନୂଆ ଆଶା ଓ ସାହସ ସଞ୍ଚାର ହେଲା । ସେମାନେ ଜୀବନରେ ହାର୍ ନମାନି ପୁଣିଥରେ ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ସଂକଳ୍ପ ନେଲେ।
ମାଁ ମାଝୀଘରିଆଣୀଙ୍କ ଅପୂର୍ବ କରୁଣା: ଏକ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ କାହାଣୀ
ରାୟଗଡ଼ା ସହରର ଉପକଣ୍ଠରେ ଝଞ୍ଜାବତୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ମାଁ ମାଝୀଘରିଆଣୀଙ୍କ ଭବ୍ୟ ମନ୍ଦିର। ସେଠାରେ ଦୁନିଆର କୋଣ-ଅନୁକୋଣରୁ ଭକ୍ତମାନେ ନିଜର ଦୁଃଖ-କଷ୍ଟ ନେଇ ଆସନ୍ତି ଏବଂ ମାଁଙ୍କ ସିନ୍ଦୂର ମୁହିଁ ରୂପକୁ ଦେଖି ଶାନ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ସେହି ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଛୋଟ ଗାଁରେ ରହୁଥିଲା ମାଧବ।
ମାଧବ ଜଣେ ଗରିବ କଳାକାର ଥିଲା। ସେ ସୁନ୍ଦର ମାଦଳ (ଡ୍ରମ) ବଜାଉଥିଲା ଏବଂ ମାଁଙ୍କ ଭଜନ ଗାଉଥିଲା। ତା’ର ପରିବାର କହିଲେ କେବଳ ତା’ର ବୃଦ୍ଧା ମାଆ। ମାଧବ ଜୀବନରେ ଯେତେ ଦୁଃଖ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସବୁବେଳେ ମାଁ ମାଝୀଘରିଆଣୀଙ୍କ ଉପରେ ଅଚଳ ବିଶ୍ୱାସ ରଖୁଥିଲା। ପ୍ରତି ରବିବାର ଏବଂ ବୁଧବାର ଦିନ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମାଁଙ୍କ ଦରବାରକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ସେବା କରୁଥିଲା।
ଜୀବନର କଠିନ ପରୀକ୍ଷା
ଥରେ ମାଧବର ଜୀବନରେ ଏକ ବଡ଼ ବିପଦ ମାଡ଼ିଆସିଲା। ତା’ର ବୃଦ୍ଧା ମାଆ ହଠାତ୍ ଗମ୍ଭୀର ଭାବେ ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇପଡ଼ିଲେ। ଗାଁ ଡାକ୍ତର କହିଲେ ଯେ ସହରର ବଡ଼ ଡାକ୍ତରଖାନାକୁ ନନେଲେ ମାଆଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା କଷ୍ଟକର ହେବ, ଆଉ ସେଥିପାଇଁ ବହୁତ ଟଙ୍କାର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା।
ମାଧବ ପାଖରେ ଏତେ ଟଙ୍କା ନଥିଲା। ସେ ଗାଁର ସାହୁକାର ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ିଲା, କିନ୍ତୁ ସାହୁକାର ତାକୁ ଟଙ୍କା ଦେବାକୁ ସାଫ୍ ମନା କରିଦେଲା। ଚାରିଆଡ଼ୁ ନିରାଶ ହୋଇ, ଆଖିରେ ଲୁହ ଭରି ମାଧବ ରାତି ଅଧରେ ମାଁ ମାଝୀଘରିଆଣୀଙ୍କ ଗୁଡ଼ି (ମନ୍ଦିର) ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ିଲା।
ମନ୍ଦିର ବାହାରେ ଥିବା ବରଗଛ ମୂଳେ ବସି ସେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଆକୁଳ ନିବେଦନ କଲା:
"ହେ ମାଁ ମାଝୀଘରିଆଣୀ! ତୁଇ ତ ସାରା ଜଗତର ଦୁଃଖ ବିନାଶିନୀ, ସଙ୍କଟ ହରିଣୀ। ମୁଇଁ ତୋର ପାଦେ ମୋର ଜୀବନ ରଖିଛେ। ମୋର ମାଆକୁ ବଞ୍ଚେଇ ଦେ ମାଁ, ମତେ ଏ ଦୁନିଆରେ ଆଲାର (ଅସହାୟ) କରି ଛାଡ଼ି ନାହିଁ..."
ମାଁଙ୍କ ଚମତ୍କାର ଓ ସାହାରା
ସେହି ରାତିରେ ମାଧବ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ହିଁ ଶୋଇପଡ଼ିଲା। ସ୍ୱପ୍ନରେ ସେ ଦେଖିଲା, ମନ୍ଦାର ମାଳ ଏବଂ ବେଲ ପତରରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ହୋଇ ମାଁ ସିଂହବାହିନୀ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି। ମାଁ ହସି କହିଲେ— "ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନା ପୁଅ, ମୁଁ ସବୁବେଳେ ମୋ ଭକ୍ତର ସାହାରା। ତୁ ଘରକୁ ଯା, ସବୁ ଠିକ୍ ହୋଇଯିବ।"
ସକାଳୁ ଝଞ୍ଜାବତୀ ନଦୀର ଶୀତଳ ପବନରେ ମାଧବର ଆଖି ଖୋଲିଲା। ସେ ମାଁଙ୍କ ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ କରି ତୁରନ୍ତ ଘରକୁ ବାହାରିଲା। ଘରେ ପହଞ୍ଚି ସେ ଯାହା ଦେଖିଲା, ତାହା କୌଣସି ଚମତ୍କାରଠାରୁ କମ୍ ନଥିଲା। ତା’ର ଅସୁସ୍ଥ ମାଆ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁସ୍ଥ ହୋଇ ଉଠି ବସିଛନ୍ତି ଏବଂ ଘର ବାହାରେ ସହରର ଏକ ବଡ଼ ସାଂସ୍କୃତିକ ଅନୁଷ୍ଠାନର ମାଲିକ ଗାଡ଼ି ନେଇ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଜଣକ ମାଧବକୁ କହିଲେ, "ଗତକାଲି ରାତିରେ ମୋତେ ସ୍ୱପ୍ନାଦେଶ ହେଲା ଯେ ମୁଁ ତୁମ ଗାଁକୁ ଆସି ତୁମ ଭଳି ଜଣେ ପ୍ରତିଭାବାନ ମାଦଳ ବାଦକକୁ ଆମ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ବଡ଼ ସୁଯୋଗ ଦିଏ। ଏହି ନିଅ ତୁମର ଅଗ୍ରିମ ଟଙ୍କା (Advance) ଏବଂ ଆଜିଠାରୁ ତୁମେ ଆମ ସହ କାମ କରିବ।"
ଭକ୍ତିର ଜୟ
ମାଧବ ବୁଝିଗଲା ଯେ ଏହା ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ, ବରଂ ସୁନା ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି ସାରା ରାୟଗଡ଼ା ଜିଲ୍ଲା ବୁଲୁଥିବା ମାଁ ମାଝୀଘରିଆଣୀଙ୍କ କରୁଣା। ତା’ର ଆଖିରୁ ଆନନ୍ଦର ଅଶ୍ରୁ ବୋହିଗଲା।
ସେହି ଦିନଠାରୁ ମାଧବର ଦିନ ବଦଳିଗଲା। ସେ ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଳାକାର ବନିଗଲା, କିନ୍ତୁ ସେ କେବେ ମାଁଙ୍କ ପାଦୁକାକୁ ଭୁଲିନଥିଲା। ପ୍ରତିବର୍ଷ ସେ ମାଁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଘିଅ ଦୀପ ଜାଳି, ଶଙ୍ଖ ଓ ହୁଳହୁଳି ଧ୍ୱନି ମଧ୍ୟରେ ମାଁଙ୍କ ଆରତୀ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାଁଙ୍କ ମହିମା ବିଷୟରେ ଜଣାଏ।
ଶିକ୍ଷଣୀୟ କଥା: ଦୁନିଆ ଆମକୁ ଅସହାୟ ବୋଲି ଭାବିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଯିଏ ମାଁ ମାଝୀଘରିଆଣୀଙ୍କ ଶରଣାଗତ ହୁଏ, ମାଁ ତାକୁ କେବେ ଏକା ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ମାଁ ସବୁବେଳେ ନିଜ ଭକ୍ତର ଡାକ ଶୁଣନ୍ତି ଏବଂ ତା’ର ମାନ ରଖନ୍ତି।
